Gallery

Photo Gallery: Malawi (2012)

When I was 16, I went to Uganda. Together with 20 classmates we went there to do volunteering work: we built stoves, houses and friendships. My parents were jealous. So they decided to go to Malawi, two months after my trip to Uganda. It was life changing. Seeing such poor people. They didn’t have ANYTHING. And even though the nature was amazing and breath-taking, the people were even more amazing and breath-taking. We met locals that tried to educate the orphans of their village so that they could get their own job and own house in the future. We met people that were happy with just a balloon. We met people that had nothing but were happy to share their house with us (my youngest sister and I shared a very small bed and my father slept on the ground, but we were só lucky because we felt so welcome).

So seeing these pictures makes me realize that I need to be happy with the things I DO have, instead of being sad about the stuff I don’t have. For instance, I am lucky I have so many friends, I am happy that I’m able to get to get to university to get educated. I am happy that I have so many experiences that shaped me to who I am today. And looking at these pictures of those happy, kind and welcoming people makes me realize that again.

Water halen en andere dingen

Halloo lieve Mzungu’s!

Hier zit ik dan, bij de backpackers binnen omdat het buiten aan het stortregenen was. Nu is het (gelukkig ) weer droog dus zometeen kan het programma gewoon doorgaan.

Gister ben ik bij een hele lieve en inspirerende vrouw geweest. Ze heet Kim Vogel en heeft een soort van opvanghuis voor kinderen die ondervoed zijn of tijdelijk niet thuis kunnen wonen. Met haar zijn we op huisbezoek geweest bij een aantal kinderen die ondervoed waren en nu weer thuis  wonen. We gingen die kindjes wegen en kijken hoe  het nu met ze ging.

De huizen bereikten we via Boda-Boda’s. Dit zijn van die soort van motors waar je met (inclusief bestuurder) 3 personen op zit, lekker knus 😀 Erg leuke ervaring. Halverwegen moesten er nog mensen meeliften richting het ziekenhuis: ik samen met een moeder en haar baby op een Boda-Boda (en de bestuurder ook nog). Dat was wel even spannend maar het is allemaal goed gekomen! (oh, en mama: ik had wel een helm op hoor!)

‘s Middags gingen we water halen door middel van een foto-tocht. Dit was erg grappig maar ook vrij zwaar. Wel leuk, want op weg naar de waterpomp kwamen we kinderen tegen en die stonden ons vervolgens uit te lachen toen wij  weer terug liepen met de volle jerrycans. Maar ik had hem wel op mijn hoofd staan!!

Het is zo apart, want ik heb helemaal niet het gevoel dat iedereen hier arm is. De kindjes zijn lief en vrolijk, ze worden echt blij als je alleen al naar ze zwaait. Gister onderweg begon een van de kindjes helemaal rond te dansen toen ik naar hem/haar lachte (je kan het verschil tussen jongens en meisjes niet zo goed zien hier..) en ze vinden foto’s (en vooral foto’s terug zien)  helemaal geweldig. Als je ze laat zien gaan ze iedereen aanwijzen. Het duurt alleen meestal eventjes voordat ze doorhebben wie zijzelf zijn.

Eergister hebben we stoves gebouwd. Dit zijn een soort speciale fornuizen van klei. Vies dat we waren! Was echt geweldig  om te doen!! 🙂 we kregen ook hulp van een aantal kindjes, die eigenlijk alleen maar op de klei uit waren en zichzelf vervolgens een uur hebben vermaakt met een klein stukje klei. Romy en ik hebben echt vrienden gemaakt toen 🙂

De stoves waren goed gelukt en mensen waren echt  blij met onze hulp! We gaan nu naar een voorlichting over AIDS en daarna gaan we zwemmen 🙂

Wareba! (of zo iets) (dat betekend doei!)

xx

(originele publicatie op http://evelineverwimp.reismee.nl/)