Thank you, teacher Eva!

Good morning teacher!!” roepen/zingen zo’n 15 kindjes in koor. “Good morning, how are you?” vraag ik, waarop de kindjes weer hun antwoord zingen “I fine, thank and you?” “I’m fine, thank you. Please sit down.” “Thank you teacher!“, zo begint elk lesuur. Volgens mij hebben de kindjes geen idee wat ze zeggen en het mooiste is toch wel dat ze dit drie keer op een dag tegen me zeggen’/schreeuwen/zingen.

Van de week viel het me ineens op dat alle goede kindjes helemaal vooraan in de klas zitten, en alle ‘minder goede’ kindjes zitten allemaal achterin de klas. Dat is natuurlijk niet handig. Ik had bedacht dat we de klassenindeling moesten gaan veranderen, maar toen ik dit uitlegde aan Thavy snapte ze er helemaal niks van. Ik heb het zes keer op een andere manier uitgelegd (nadat ik het had verteld en zelfs helemaal had uitgetekend, heb ik uiteindelijk mijn hele lichaam in de strijd gegooid en heb echt van de ene kant van het klaslokaal naar de andere kant gerend in de hoop dat ze het zou snappen), maar het haalde niks uit: ze bleef me nog steeds met schaapachtige oogjes aankijken. Ik was dan ook totaal verbijsterd toen ze de dag er na tijdens de les ineens alle goede kindjes naast een minder goed kindje zette: dit was precies wat ik had aangegeven want zo kunnen de goede kindjes de minder goede kindjes helpen. Kennelijk had Thavy het toch begrepen!! En wat ben ik trots en blij dat ze naar me hebben geluisterd, want het werkt echt!! Zodra de goede kindjes klaar zijn met de opdracht gaan ze het minder goede kindje helpen. Zodra ze allebei klaar zijn gaan ze samen de uitspraak oefenen of elkaar overhoren. Eindelijk zit er niemand meer te niksen in de les, en (nog belangrijker) niemand zit meer te kloten! Iedereen is geconcentreerd aan het werk! En toen ik op vrijdag aan Thavy vroeg wat ze nu van de nieuwe klassenindeling vond, zei ze dat ze het al veel eerder had moeten doen! 😀

Eigenlijk was afgelopen week wel een beetje een rare week. Op maandag viel een deel van de lessen ‘s middags uit omdat een soort GGD-idee de jongste kinderen (mijn klasje dus) kwamen checken op hun gezondheid. Veel kindjes hadden twee of meer gaatjes (ondanks de HEALTH&HYGIENE lessen waarin de leerlingen leren hoe ze hun tanden moeten poetsen, twee keer per week). Volgende week komt die groep ook de óchtendleerlingen checken op hun gezondheid, en ze willen komen kijken tijdens de tandenpoets- en handenwasles op maandagmiddag (HEALTH&HYGIENE dus).
Op dinsdag viel de hele ochtend weg: het was de laatste dag van de public schools voordat de vakantie begon en dus werd het schooljaar ‘feestelijk’ afgesloten. Zo’n 200 leerlingen waren bij elkaar geroepen om te luisteren naar een preek van het schoolhoofd (die zo’n drie keer werd onderbroken omdat zijn mobiel af ging en hij deze gewoon opnam en daadwerkelijk een heel gesprek begon). Hierna werden de beste leerlingen naar voren geroepen, waar ze een verhaaltje moesten voorlezen. Dit hele spectakel duurde twee uur lang en Koen en ik werden verwacht tussen de docenten te gaan zitten (docenten die we nog nooit hadden gezien omdat wij les geven in het learning center, en niet op de public school). En het leuke was: de twee uur lang die we daar hebben gezeten, hebben we NIKS begrepen van wat er werd gezegd: men sprak alleen maar Khmer. Na die twee uur lang op afschuwelijke houten stoelen zitten (we snappen nu hoe de uitdrukking ‘een houten kont’ is ontstaan) werden we nog verwacht mee te gaan naar de lerarenkamer om daar fruit te eten. Inmiddels had ik het wel een beetje gehad maar we konden eigenlijk niet weigeren, dus daar zaten we dan: allemaal fruitsoorten te eten die we niet kenden en omsingeld tussen docenten die we niet kenden.

(Hier kwam ik wel achter een cultuurverschilletje: “Is he your sweetheart?“, vroeg een docent, wijzend naar Koen “No, he isn’t.” Waarna het even stil was. “You are pretty.” “Thanks.” zei ik maar, ik had geen idee wat ik moest zeggen. “What do you think about me?“, kijkend naar zijn grote wrat midden op zijn wang waar zo’n zeven hele dikke en lange haren uit groeide -ik kan het niet helemaal vinden met het Cambodjaanse schoonheidsideaal- kreeg ik bijna de rillingen, dus zei ik maar: “I think you’re very friendly.” Ik hoop dat ik mijn gezicht een beetje in de plooi heb kunnen houden. “Are you interested in me?” vroeg hij, en hoewel ik hoopte dat hij een grapje maakte (hij was rond de 30) ben ik bang dat hij bloedserieus was. “No, I’m sorry” Dat vond ie niet zo leuk: “Why not?” “I have a boyfriend“But, you just said..??” Ik zag een kortsluiting ontstaan bij de docent waarmee ik praatte. A. Waarom zou een meisje dat een vriendje heeft in haar eentje naar de andere kant van de wereld afreizen? B. Waarom zou een meisje dat een vriendje heeft een woonruimte delen met een andere jongen dan haar vriend? Gelukkig kwam op dat moment mister Koun aangelopen en vroeg me of ik hem even kon helpen. Ik ben nog nooit zo blij geweest met administratiewerk! )

Op woensdagmiddag heb ik ook geen les gegeven: de worldmappers kwamen langs voor een voetbaltoernooitje Nederland-Cambodja. En hoewel Koen en ik Nederlanders zijn, werden we geacht om voor Cambodja te juichen: we horen immers bij het Cambodjaanse docententeam. Ik ben na het voetbaltoernooitje nog met de worldmappers rondgelopen, en heb even de toerist in mijn eigen dorp gespeeld: in het dorpje waar we lesgeven en ook wonen schijnen zo’n 200 monniken te wonen, dat wist ik niet! De leiding van de worldmappers vroeg of we even met één van die monnikken mochten praten, en dat mocht wel. Super leuk en erg leerzaam!

Zoals jullie dus kunnen lezen heb ik het echt super erg naar mijn zin! Ik heb nog maar vier dagen te gaan op het project: maandag tot en met donderdag. Wat is de tijd toch omgevlogen! Ik ga er de komende week dus nog maar éxtra van genieten 🙂

Liefs,
Eveline

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s