Teacher! Teacher!

Hee lieve allemaal,

Afgelopen zondag zijn we met de hele groep vanuit Phnom Penh, de hoofdstad van Cambodja, naar Kampot vertrokken. Het was een busrit van ongeveer drie uur die pratend, lachend en starend (uit het raam) zo voorbij vloog. Eenmaal in Kampot verbaasde ik me over hoe rustig het is in Kampot: in Phnom Penh is het bijna zelfmoord als je de straat oversteekt en in Kampot kan je gerust midden op de straat lopen zonder aangereden te worden (vooral ’s avonds). Nadat we wat spullen hadden gekocht en geld hadden gepind, werden Koen en ik opgehaald door een tuktuk en werden we naar ons gastgezin gebracht. Op de tuktuk hebben Koen en ik onze ogen uitgekeken: WAUW wat was het mooi. Maar eenmaal bij ons gastgezin bleef onze mond gewoon open hangen. Wat een fantastische plek, geweldig huis (we hebben de hele bovenverdieping voor onszelf) en wát een uitzicht. We wonen midden tussen de rijstvelden, dus op weg naar ons project (wat nog geen vijf minuten lopen is) kunnen we de rijstplukkers aan het werk zien (of hoe heten die mensen die de rijst uit de velden halen?).

Maandag was onze eerste dag op het project. ’s Ochtends om acht uur werden we opgewacht door mister Koun (“Koen”- de Cambodjanen vinden het geweldig dat de andere vrijwilliger Koen heet). Mr. Koun is de vrijwilligerscoördinator van het project en hij is echt heel erg gezellig en betrokken. Nadat we een rondleiding met uitleg hadden gekregen, mocht ik gaan helpen bij een Australische gastdocent die op de primary school lesgeeft (de primary en secundary schools liggen allebei op hetzelfde terrein als het Learning Center waar ik werk). Samen met hem heb ik maandag en dinsdagtoetsen afgenomen bij 90 leerlingen (nog 360 te gaan). Uit deze toeten kunnen we opmaken wat hun niveau van Engels lezen, spreken en begrijpen is: bij mij kregen ze een lijst met woordjes die ze moesten voorlezen. Wanneer ze meer dan vijf fouten direct achter de lijst fout hadden moest ik stoppen. Wat er dus heel vaak gebeurde is dat ze er vier achter elkaar fout hadden, maar de vijfde dan weer goed deden en dan van voor af aan begonnen. Dit was demotiverend en frustrerend voor zowel mij als voor de leerling (sommigen hadden dan dus wél de hele lijst afgemaakt, en hadden van de 200 woorden er maar 90 goed). Wanneer ze klaar waren gingen ze naar Paul – de Australiër – om daar met hem een boekje te lezen dat hij uitkoos naar hun leesniveau. Op die manier had iedereen uiteindelijk toch het gevoel dat ze dus wél kunnen lezen. Vervolgens stelde Paul nog vragen over het boekje om te testen of de kinderen wel begrepen wat ze lazen: vaak kunnen kindjes wel lezen, maar hebben ze geen flauw idee wat ze aan het lezen zijn.

Het toetsen afnemen is leuk, maar niet als je het zes uur op één dag moet doen. Daarom is het fijn dat mr. Koun nu heeft afgesproken met Paul dat ik elke ochtend help met toetsen afnemen, en ’s middags ga ik helpen met lesgeven. Vanochtend was Paul echter al ziek, dus mocht ik in het learning center helpen! Om acht uur moesten Koen en ik samen een lesje geven aan negen kinderen. Maar hier begon ik aan Grote Uitdaging nummer driehonderdtachtig (heb er al zoveel gehad) want die kindjes die spreken echt geen woord Engels. Ze lezen een boekje, maar als je vraagt wat er in het boekje staat, hebben ze geen idee. Dus gingen we maar ‘I see, I see something you don’t see, and the color is…” en levend twister (ik roep een kleur en de kinderen moeten een voorwerp in die kleur aanraken) doen, om de kleuren te oefenen. Als iemand nog tips heeft voor andere spellen: ZE ZIJN WELKOM!!! Na onze eigen les heb ik een van de docenten geholpen met haar Engelse les. Ze deelde een kort verhaaltje uit met stellingen. Eerst vroeg ze de kinderen om de moeilijke woorden op het bord te schrijven. Tot mijn verbazing begonnen de kindjes met het opschrijven van woorden als ‘our’, ‘friends’ en ‘same’, woorden waarvan ik verwacht had dat ze die wel zouden kennen. Pas hierna kwamen de woorden ‘neighbour’, ‘together’ en ‘kindergarten’. Het was echt een leuke les en ik heb wel al wat ideetjes opgedaan over hoe ik mijn eigen lessen ga aanpakken! (het opschrijven van moeilijke woorden en de kinderen die woorden laten opzoeken in het woordenboek lijkt me voor hen ook veel leuker dan een tekst lezen waarvan je de helft van de woorden niet begrijpt).

Nu ik hier een beetje gesettled ben, merk ik wel dat ik op de momenten dat ik niks te doen heb (’s avonds in bed) thuis heel erg mis. Ik mis het om thee te drinken met mama, papa om raad te kunnen vragen en te kibbelen, lachen en praten met Irene en Manon. Doordat ik geen wifi op mijn project heb is skype is niet altijd mogelijk (gister wel even met mama, Irene en Manon kunnen skypen, dat was heeeeel fijn ook al was ik de helft van de tijd aan het huilen). Gelukkig hebben we een leuke groep met alle Nederlanders (we eten ’s avonds met zijn allen in Kampot om bij te praten over de dag. We hebben gister besloten dat we met elkaar ook tips gaan uitwisselen, leuke opdrachten, dat soort dingen). Zij zorgen voor afleiding en maken me weer vrolijk. De heimwee zorgt er trouwens niet voor dat ik niet meer geniet van de dingen die ik hier meemaak hoor!! Maar het is niet niks, in mijn eentje naar de andere kant van de wereld voor een best wel lange tijd. 😉

Toen ik gister naar huis fietste (lopen is korter maar ik vind het heerlijk om te fietsen), toen kwam ik langs allemaal meisjes die ik diezelfde dag nog had getoetst: “Bye bye teacher! See you tomorrow!!“. Dat mogen ze vaker doen, ik word er vrolijk van!

Vanmiddag ga ik weer lesgeven! Ik heb er zin in ook al ben ik benieuwd of deze kindjes net zo weinig begrijpen van de Engelse taal als die kindjes van vanochtend.

Tot de volgende!
Liefs,
Eveline

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s